broca
Aspet

broca m (pl: broche) - scrivud con la "Noeuva Ortografia Lombarda" - dialet: MI-
- recipient de terra-cota, veder, metall o plastega de forma redonda e grassona, cont un becchignoeul in su la part de sora e, in sul fianch contrari, on manich inarcad, doperad per contegnì i liquid.
- ram piscinin biot
| Singolar | Plural | Ortografia | Dialet |
|---|---|---|---|
| bròcca | bròcch | Milanesa classica | MI- |
| ? ► | ? ► | Scriver Lombard | - |
- brò | ca
la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela
- "comprà a broca seca"="comprà ris'ciand"
Lengov A - Z
|
- Circolo Filologico Milanese (2018). Dizionario Milanese. Antonio Vallardi, pag. 28. ISBN 978-88-6987-846-6. MI-