Và al contegnud

lusurienta

De Wiktionary

Agetiv

lusurienta f (pl:lusuriente) - scrivud con la Noeuva Ortografia Lombarda - dialet: MI-

maschil ► lusurient
  1. lussuriosa
SingolarPluralOrtografiaDialet
lussurientalusurientMilanesa classicaMI-
? ? Scriver Lombard-
lu | su | rién | ta
lu | su | rién | ←t(e)

sing: IPA: /lyzy'rjẽ:ta/ (dialet: MI- )

pl: IPA: /lyzy'rjẽ:t/ (dialet: MI- )


la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela

lusuria

lussuriosa / lusuriosa

Lengov A - Z
  • Ambrogio Maria Antonini (1996). Vocabolario Italiano Milanese. Libreria Milanese, pag. 267 (→ lussurioso). ISBN 88-7955-083-7 MI-
  • Francesco Cherubini, Vocabolario milanese-italiano, 1839, Vol. 2 pag. 406 MI-(arc.)