lusurienta
Aspet
lusurienta f (pl:lusuriente) - scrivud con la Noeuva Ortografia Lombarda - dialet: MI-
- maschil ► lusurient
| Singolar | Plural | Ortografia | Dialet |
|---|---|---|---|
| lussurienta | lusurient | Milanesa classica | MI- |
| ? ► | ? ► | Scriver Lombard | - |
- lu | su | rién | ta
- lu | su | rién | ←t(e)
sing: IPA: /lyzy'rjẽ:ta/ (dialet: MI- )
pl: IPA: /lyzy'rjẽ:t/ (dialet: MI- )
la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela
Lengov A - Z
|
- Ambrogio Maria Antonini (1996). Vocabolario Italiano Milanese. Libreria Milanese, pag. 267 (→ lussurioso). ISBN 88-7955-083-7 MI-
- Francesco Cherubini, Vocabolario milanese-italiano, 1839, Vol. 2 pag. 406 MI-(arc.)