Và al contegnud

immanente

De Wiktionary

Agetiv

immanente m f (pl:immanenti)

  1. imanent (NOL) "m" - imanenta (NOL) "f"
im | ma | nén | te

sing: IPA: /imma'nɛnte/

pl: IPA: /imma'nɛnte/

la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela


  • Ambrogio Maria Antonini (1996). Vocabolario Italiano Milanese. Libreria Milanese, pag. 232. ISBN 88-7955-083-7