Và al contegnud

reuccio

De Wiktionary

Nom

reuccio m (pl:reucci)

  1. reotin (NOL)

Sillabazzion

re | ùc | cio

Parnonzia

sing: IPA: /reˈutt͡ʃo/

pl: IPA: /reˈutt͡ʃi/

Etimologia / Derivazzion

la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela


Riferiment

  • Ambrogio Maria Antonini (1996). Vocabolario Italiano Milanese. Libreria Milanese, pag. 351. ISBN 88-7955-083-7