Và al contegnud

sfoja

De Wiktionary

Nom

Onaa sfoja

sfoja f (pl:sfolie) - scrivud con la Noeuva Ortografia Lombarda - dialet: MI-

  1. (zool.) pess de mar mangiativ che la soa classificazzion scentifega l'è Solea solea (in temp indree anca Pleureonectes Solea)

Variant

SingolarPluralOrtografiaDialet
sfoja "f" (1)
sfojo "m" (2)
sfogio "m" (3)
sfoeuja "f" (4)
sfoj "f" (1)
sfoji "m" (2)
sfogi "m" (3)
sfoeuje "f" (4)
Noeuva Ortografia Lombarda(1) MI-
(2) MI-
(3) MI-
(4) MI-
sfòglia "f" (1)
sfòglio "m" (2)
sfògio "m" (3)
sfoeuja "f" (4)
sfòlie "f" (1)
sfògli "m" (2)
sfògi "m" (3)
sfoeuj "f" (4)
Milanesa classica(1) MI-
(2) MI-
(3) MI-
(4) MI-
? ? Scriver Lombard-

Sillabazzion

sfò | ja

Parnonzia

sing (1): IPA: /'sfɔʎa/ (dialet: MI- )
sing (2): IPA: /'sfɔʎo/ (dialet: MI- )
sing (3): IPA: /'sfɔdʒo/ (dialet: MI- )
sing (4): IPA: /'sfø:ja/ (dialet: MI- )

pl (1): IPA: /'sfɔli/ (dialet: MI- )
pl (2): IPA: /'sfɔʎi/ (dialet: MI- )
pl (3): IPA: /'sfɔdʒi/ (dialet: MI- )
pl (4): IPA: /'sfø:j/ (dialet: MI- )

Etimologia / Derivazzion

la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela


Traduzzion

Lengov A - Z

Riferiment

  • Francesco Cherubini, Vocabolario milanese-italiano, 1843, Vol. 4 pag. 201 MI-(arc.)
  • Ambrogio Maria Antonini (1996). Vocabolario Italiano Milanese. Libreria Milanese, pag. 411 (→ sogliola). ISBN 88-7955-083-7 MI-