Và al contegnud

istroment

De Wiktionary

Nom

istroment m (pl: istroment) - scrivud con la Noeuva Ortografia Lombarda - dialet: MI-

  1. mez che 'l serviss de svolger un'atività o rivà a 'n risultad
SingolarPluralOrtografiaDialet
istroment (1)
stroment (2)
istrument (3)
strument (4)
ustrument (5)
istroment (1)
stroment (2)
istrument (3)
strument (4)
ustrument (5)
Milanesa classica
Noeuva Ortografia Lombarda
(1) MI-
(2) MI-
(3) MI-
(4) MI-
(5) MI-(p. arc.)
? ? Scriver Lombard-
i | stru | mént
stru | mént

sing/pl (1): IPA: /istru'mẽ:t/ (dialet: MI- )
sing/pl (2): IPA: /stru'mẽ:t/ (dialet: MI- )
sing/pl (3): IPA: /istry'mẽ:t/ (dialet: MI- )
sing/pl (4): IPA: /stry'mẽ:t/ (dialet: MI- )
sing/pl (5): IPA: /ystry'mẽ:t/ (dialet: MI-(p. arc.) )

la gh'è nò l'etimologia; se te voeulet, tàcheghela


Lengov A - Z
  • Circolo Filologico Milanese (2018). Dizionario Milanese. Antonio Vallardi, pag. 212 (→ strument). ISBN 978-88-6987-846-6.MI-
  • Ambrogio Maria Antonini (1996). Vocabolario Italiano Milanese. Libreria Milanese, pag. 436. ISBN 88-7955-083-7. MI-
  • Francesco Cherubini, Vocabolario milanese-italiano, 1843, Vol. 4 pag. 467 (→ ustrument) MI-(arc.)